De Pers weet het zeker: die Obama deugt ook al niet. Quote: “Change, voor wie eigenlijk..? Obama omringt zich met het oude Clintonteam”. twitterrific

Ik lees in VK dat Bert Wagendorp zo zijn twijfels heeft over de waardencatalogus, die minister ter Horst aankondigde. twitterrific

Wagendorp “Hoe gaat dat straks dan? Moeten we allemaal op cursus voor uitleg over de waardencatalogus? Wordt-ie huis aan huis bezorgd? twitterrific

Voor meer tweets: www.twitter.com/ton_baetens

Halverwege de jaren vijftig werd Greet Hofmans de ‘Raspoetin’ van het Nederlandse Hof genoemd, vanwege haar grote invloed op het doen en denken van koningin Juliana. Hofmans was als gebedsgenezeres aan het hof verzeild geraakt door de ziekte van prinses Marijke/Christina.

Hofmans werd verantwoordelijk gehouden voor het in toenemende mate pacifistisch gekleurde vertoog van de koningin der Nederlanden. Met als hoogtepunt haar toespraak voor de vergadering van de Verenigde Naties. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen.

De geruchten: Bernhard zou scheiden en als voogd van Beatrix de feitelijke macht naar zich toe willen trekken. Juliana zou afstand willen doen van de troon. Etcetera. Een kwestie van jewelste in de jaren vijftig. De commissie moest klaarheid verschaffen. Het bijbehorende rapport werd niet openbaar gemaakt: teveel vuurwerk, zo meende men toen. Vijftig jaar later is de affaire verschrompeld tot een klein kadertje ergens op pagina x in een gratis krant. Als historicus ben ik toch nog wel zeer nieuwsgierig wat er in het rapport stond; voor de rest lijkt het spreekwoord “tijd heelt alle wonden” op te gaan.

Heel erg aardig concept! Wat ik me nu afvraag: zou dat ook in andere settings werken? Bijvoorbeeld in de Krachtwijken? Of in de ruimtelijke ordening als het om inspraak gaat?

Het meest opvallende aan de kredietcrisis tot nu toe, vind ik de rol van de overheid. Banken worden genationaliseerd, en steunmaatregelen zijn niet van de lucht. Zo slordige 35 jaar na de doodverklaring van John Keynes door Milton Freedman en de zijnen, lijkt de absolute vrijheid van de markt nu ter discussie te staan. Overheden intervenieren naar hartelust.

Ik vraag me af wat dit betekent voor de rol van de overheid in het algemeen. Ontstaat er weer een (herwonnen) zelfvertrouwen? Ontstaat er weer meer regie? Op sommige vlakken vraagt de burger daar al om: bij verrommeling, bijvoorbeeld. Of bij een bijna onmogelijkheid als het oplossen van de files.

De legitimiteit van de landelijke overheid staat of valt, in mijn ogen met de gedurfde vergezichten die zij te bieden heeft. De kredietcrisis biedt in dit opzicht interessante perspectieven: bijvoorbeeld dat van een sturende, regisserende overheid die met zelfvertrouwen aan de markt vraagt waar de markt goed in is, maar zelf ook haar licht niet onder de korenmaat steekt.

Tijdens de debatten was een team actief dat via rss, blogs en Twitter al la minute de internetgemeenschap op de hoogte hield van de “gescoorde” punten van hun kandidaat. Ook liep er een video mee, die ogenblikkelijk de momenten die er volgens de campagneleiding toe deden, op YouTube posten. Een nieuwe vorm van instant ‘spinning’.

Met andere woorden: de mening van de gemiddelde internetgebruiker is van (minstens) even zo groot belang als de duiding van journalisten.

Met nog zes weken te gaan in de campagne kan ik niets anders constateren dan dat beide kandidaten een redelijk traditionele campagne, compleet met moddergooien en valse geruchten aan het voeren zijn: business as usual, dus.

Waar is “Change, we can believe in” gebleven? *Gelukkig* ontpopt McCain zich ook steeds meer als een traditioneel politicus…

Blijkbaar is het onmogelijk om een echt vernieuwend politicus te zijn; zelfs op momenten als er werkelijk alle aanleiding is om het “echt anders te kunnen doen”. Jammer, maar niet anders?