Tweets van 19 november

Bank ASN wil samen met St. Natuur&Milieu vergunning aanvragen voor groot windmolenpark in zee. Cooperatie Zeekracht is de naam. Goed idee! twitterrific

De Pers weet het zeker: die Obama deugt ook al niet. Quote: “Change, voor wie eigenlijk..? Obama omringt zich met het oude Clintonteam”. twitterrific

 

Ik lees in VK dat Bert Wagendorp zo zijn twijfels heeft over de waardencatalogus, die minister ter Horst aankondigde. twitterrific

Wagendorp “Hoe gaat dat straks dan? Moeten we allemaal op cursus voor uitleg over de waardencatalogus? Wordt-ie huis aan huis bezorgd? twitterrific

Voor meer tweets: www.twitter.com/ton_baetens

Rapport Commissie Beel wordt openbaar

Jaren geleden zou het bericht ongetwijfeld heel veel opschudding veroorzaakt hebben; nu is het een piepklein kadertje in gratis dagblad De Pers. Historicus Cees Fasseur openbaart het rapport van de Commissie Beel over de ‘Greet Hofmans’ affaire.

Halverwege de jaren vijftig werd Greet Hofmans de ‘Raspoetin’ van het Nederlandse Hof genoemd, vanwege haar grote invloed op het doen en denken van koningin Juliana. Hofmans was als gebedsgenezeres aan het hof verzeild geraakt door de ziekte van prinses Marijke/Christina.

Hofmans werd verantwoordelijk gehouden voor het in toenemende mate pacifistisch gekleurde vertoog van de koningin der Nederlanden. Met als hoogtepunt haar toespraak voor de vergadering van de Verenigde Naties. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen.

De geruchten: Bernhard zou scheiden en als voogd van Beatrix de feitelijke macht naar zich toe willen trekken. Juliana zou afstand willen doen van de troon. Etcetera. Een kwestie van jewelste in de jaren vijftig. De commissie moest klaarheid verschaffen. Het bijbehorende rapport werd niet openbaar gemaakt: teveel vuurwerk, zo meende men toen. Vijftig jaar later is de affaire verschrompeld tot een klein kadertje ergens op pagina x in een gratis krant. Als historicus ben ik toch nog wel zeer nieuwsgierig wat er in het rapport stond; voor de rest lijkt het spreekwoord “tijd heelt alle wonden” op te gaan.

Verkeerswonder Drachten

Een aardig bericht in de Volkskrant: “Drachten [...] pelgrimsoord voor verkeersdeskundigen uit de hele wereld”. Waarom? Omdat Hans Monderman, “de Paganini van de verkeerskunde” in Drachten een rotonde zonder regels heeft laten aanleggen. Op het Laweiplein zijn vrijwel alle borden, belijningen en pijlen verwijderd. Daardoor wordt de gebruiker van het plein, weer een “volwassene die zonder betuttelende aanwijzingen zelf zijn verantwoordelijkheid neemt”.

Heel erg aardig concept! Wat ik me nu afvraag: zou dat ook in andere settings werken? Bijvoorbeeld in de Krachtwijken? Of in de ruimtelijke ordening als het om inspraak gaat?

A thousand leaves

Niet alleen omdat het een van de mooiste cd’s van Sonic Youth is…

De week van de kredietcrisis en de kracht van de Staat

Na een week van almaar dalende koersen, vele interventies van centrale overheden en centrale banken, zijn er vandaag 13 oktober ook wat positieve berichten. De beurzen in Azie krabbelen op, terwijl ook de AEX vanochtend positief opent. Benieuwd wat de rest van de dag brengt.

Het meest opvallende aan de kredietcrisis tot nu toe, vind ik de rol van de overheid. Banken worden genationaliseerd, en steunmaatregelen zijn niet van de lucht. Zo slordige 35 jaar na de doodverklaring van John Keynes door Milton Freedman en de zijnen, lijkt de absolute vrijheid van de markt nu ter discussie te staan. Overheden intervenieren naar hartelust.

Ik vraag me af wat dit betekent voor de rol van de overheid in het algemeen. Ontstaat er weer een (herwonnen) zelfvertrouwen? Ontstaat er weer meer regie? Op sommige vlakken vraagt de burger daar al om: bij verrommeling, bijvoorbeeld. Of bij een bijna onmogelijkheid als het oplossen van de files.

De legitimiteit van de landelijke overheid staat of valt, in mijn ogen met de gedurfde vergezichten die zij te bieden heeft. De kredietcrisis biedt in dit opzicht interessante perspectieven: bijvoorbeeld dat van een sturende, regisserende overheid die met zelfvertrouwen aan de markt vraagt waar de markt goed in is, maar zelf ook haar licht niet onder de korenmaat steekt.

Herfst in Den Haag

Een plaatje van een zomerse herfstdag

2.0 is here to stay

Als ik iets van de ‘fuzz’ rond het eerste president-debat van Obama en McCain heb opgestoken, dan is het wel dat sociale media top-prioriteit zijn geworden. Uiteraard was het al gebruikelijk dat er tijdens de debatten veel energie gestoken werd in het beinvloeden van de aanwezige journalisten. Dat is nu nog maar een deel van het werk. En vooruit: misschien niet eens meer het belangrijkste deel.

Tijdens de debatten was een team actief dat via rss, blogs en Twitter al la minute de internetgemeenschap op de hoogte hield van de “gescoorde” punten van hun kandidaat. Ook liep er een video mee, die ogenblikkelijk de momenten die er volgens de campagneleiding toe deden, op YouTube posten. Een nieuwe vorm van instant ’spinning’.

Met andere woorden: de mening van de gemiddelde internetgebruiker is van (minstens) even zo groot belang als de duiding van journalisten.

Over de ‘zwaarte’ van leiderschap

Af en toe grijpen de dingen in elkaar. Eerst lees ik in de bijlage van de Volkskrant een mooi interview met Manfred Kets de Vries over leiderschap, narcisme en ‘meaning’; nog geen twee minuten later sla ik de NRC open en zie bijgaande foto: Sarkozy op de VN top in New York. Alle complimenten voor de fotograaf!

Bezig met project in Amsterdam

McCain en Obama en het krediet

Tja, wat doe je dan als kandidaten? De een legt “de campagne stil”; de ander wrijft het er nog eens lekker in dat de een helemaal geen verstand van economie heeft. Verder duiken er geruchten op dat Obama nu ook onderzoek wil doen naar het vermogen van mevrouw McCain (in het bezit van veel aandelen Anheuser-Busch).

Met nog zes weken te gaan in de campagne kan ik niets anders constateren dan dat beide kandidaten een redelijk traditionele campagne, compleet met moddergooien en valse geruchten aan het voeren zijn: business as usual, dus.

Waar is “Change, we can believe in” gebleven? *Gelukkig* ontpopt McCain zich ook steeds meer als een traditioneel politicus…

Blijkbaar is het onmogelijk om een echt vernieuwend politicus te zijn; zelfs op momenten als er werkelijk alle aanleiding is om het “echt anders te kunnen doen”. Jammer, maar niet anders?